Cadeau

Afgelopen november stapte ik enigszins nerveus in de auto richting Haarlem. “Maak met mij jouw lezing” zou nu echt vorm gaan krijgen. Het intake gesprek met Lisa ging eigenlijk vanzelf. De inhoud is toen eigenlijk minder aan bod gekomen. Veel meer nog hebben we gesproken over waarom ik dit wilde doen, en belangrijker nog: wat hield me tegen om dit te gaan doen.

Voor iemand als ik, met een behoorlijk hoog ontwikkeld rationeel denk vermogen, was het een verademing om in gesprek te gaan over mijn gevoel erachter. De rationele tegenwerkende gedachte kon Lisa door het stellen van vragen, omzetten in een gevoelsmatige meewerkende flow.

In de auto naar Haarlem zing ik mee met de radio. Vals, maar toch! Ik zing.

De dag vliegt voorbij. Wat een inspirerende groep vrouwen bij elkaar. Wat een prachtige verhalen. En wat weet Lisa de kern van elk verhaal steeds opnieuw te vinden en zo te regisseren dat het niet een beetje bij je binnenkomt, maar elke vezel van je lijf raakt.

Als één van de andere dames haar verhaal doet, voel ik een traan langs mijn wang lopen. Waar ik normaal gesproken de behoefte heb om tranen zo snel mogelijk weg te vegen, voel ik de nu het vertrouwen en de ruimte om de traan te laten lopen. Blijkbaar moet deze traan er nu zijn.

Aan het einde van de dag staat mijn lezing als een huis. De inhoud is niet gewijzigd. De vorm is geperfectioneerd. Maar het allerbelangrijkste: ik ga met een bak zelfvertrouwen naar huis. Vertrouwen in mijn lezing. Vertrouwen in mijn verhaal. Vertrouwen in mezelf. Vertrouwen in mijn kunnen.

Als ik na een stevige knuffel met alle vrouwen naar mijn auto loop, voel ik vermoeidheid. Niet de vermoeidheid die je velt, maar vermoeidheid van het gevoel dat je hard gewerkt hebt, en super voldaan bent.

Lisa heeft voor mij de brug gebouwd tussen “willen” en het daadwerkelijk gaan doen! Elke keer als ik nu mijn verhaal doen, sta ik daar altijd even bij stil. Wat een mooi cadeau heeft Lisa mij gegeven. Wat een mooi cadeau heb ik mezelf gegeven door dit traject te gaan volgen.



Op 13 juli 2014 wordt de vriend van Janke, en vader van hun zoon, geliquideerd. Al snel blijkt dat het om een vergissing gaat. Een vergismoord. Het doelwit woont bij hen in de buurt en rijdt in precies dezelfde auto. In haar lezing neemt Janke je mee in haar reis vanaf dat moment naar het nu. Zij gelooft dat sommige zaken in het leven je overkomen. Je reactie hierop is bepalend voor de uitkomst. Haar reis is er eentje met ups en downs, grappige anekdotes, verdrietige momenten, maar bovenal de wil om door te leven.

www.jankeverhagen.nl